Профиль пользователя วรภัทรสามัญชนคนชั้นรากหญ้า อยู...ФотографииБлогСпискиДополнительно  |  Сервис Справка |
สามัญชนคนชั้นรากหญ้า อยู่ใต้บาทาผู้ยิ่งใหญ่ร่วมกันสร้างการเมืองใหม่ ประชาภิวัฒน์
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
เบ้าหลอมผู้นำของสังคม
เว็บไซต์โครงการ เพื่อการสังสรรค์ของฅนอาสา
องค์การบริหารนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
|
ноября 02 เพื่อนแท้ๆไม่กี่คน กับน้องสาวอีก3คน ก็พอแล้วรู้ว่าเขียนไปก็ไม่ค่อยมีใครมาอ่าน ไม่ค่อยมีใครสนใจอยากจะเม้นท์หรอก เรามันไม่ใช่คนปํอปปูลาร์ หน้าตาดี มีเสน่ห์ ไม่มีอะไรเด็ดๆจะโชว์ใคร แต่ก็อยากจะเขียน
หลายครั้งที่เราแอบรู้สึกเหน็ดเหนื่อย สิ่งที่ทำไปก็ดูไม่ค่อยจะมีคุณค่ากับใครสักเท่าไหร่ หลายครั้งก็รู้สึกเหมือนทำดีไม่ได้ดี
แม้หลายครั้งเราจะรู้สึกภูมิใจกับความสำเร็จหลายอย่าง ที่เรากล้าพูดอย่างไม่อายปากว่า เราได้มาด้วยความพยายาม ฝ่าฟันอุปสรรคหลายอย่างกว่าจะมีวันนี้
คิดดูสิ เราไม่ใช่คนที่มีราศีผู้นำ หน้าตาก็ไม่ดี พูดจาก็หมาๆ ไม่ใช่คนน่าคบหาสำหรับคนทั่วไปสักเท่าไหร่ บ้านก็ไม่ได้มีฐานะ ไม่มีฐานราก ไม่มีเส้นสายกับใคร พูดง่ายๆก็คือ เป็นคนที่โคตรไม่มีราคาเลย เราต้องพยายามอย่างมากกว่าที่จะให้คนเพียงไม่กี่คนเห็นคุณค่าในตัวเรา และสนับสนุนให้เราได้มีวันนี้ ทั้งรางวัลต่างๆจากการทำกิจกรรม โอกาสในการได้รับแต่งตั้ง หรือมอบหมายภารกิจสำคัญๆจากหน่วยงานระดับกรม หรือในคณะกรรมาธิการของวุฒิสภา รวมทั้งการที่ครั้งหนึ่งได้เคยมีกลุ่มกิจกรรมอาสาเล็กๆของตัวเอง และการได้อยู่ในตำแหน่งฝ่ายบริหารในสภานักศึกษาของมหาวิทยาลัย การได้มีบทบาทโดดเด่นในวงการการเมืองภาคประชาชนจนทำให้หลายครั้งมีคนที่เราไม่รู้จักมาก่อนเข้ามาทักว่าเคยเห็นเราในทีวี
จริงๆคนที่ประสบความสำเร็จมากกว่าเรา มีรางวัลประดับบ้านเยอะกว่าเรา ได้อยู่ตำแหน่งสูงๆกว่าเรา ยังมีอีกหลายคน แต่อย่างน้อยเราก็ภูมิใจว่า เรามีเพียงเท่านี้ แต่ก็ล้วนต้องผ่านการพิสูจน์ตัวเองอย่างยากลำบากทั้งสิ้น
แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้มันก็ไม่สามารถเป็นคำตอบของทุกสิ่งในชีวิตเราได้หรอก เพราะรางวัลที่ยิ่งใหญ่ของเราคือ สังคมอุดมคติที่เราใฝ่ฝัน ดูมันช่างห่างไกลเหลือเกิน...
ที่สำคัญ เกียรติยศ ชื่อเสียง มันก็ไม่สามารถทำให้ความรู้สึกเหงา อ้างว้างของเราหายไปได้ ชีวิตที่ดูเหมือนมีอะไรหลายอย่าง แต่ตัวเรากลับรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรสักอย่าง
หลายครั้งเราก็รู้สึกว่าเหมือนเราเป็นแค่อะไรบางอย่างที่ไม่มีตัวตนบนโลกนี้ จนอดรู้สึกไม่ได้ว่า เหมือนทำอะไรไปก็ไม่เคยมีใครมองเห็น ไม่เคยมีใครเข้าใจ ยามที่เราทำอะไรผิดพลาด ก็เหมือนไม่มีใครที่อยู่เคียงข้างเรา แม้แต่คนที่เป็นเพื่อนกันมานาน
เราเองก็ไม่ได้บอกว่าเราดีหมดทุกอย่าง ไม่เคยทำอะไรผิด แต่ก็เหมือนว่าทุกครั้งที่เราทำอะไรผิดพลาด เราก็จะไม่เหลือใครเลย
ถึงแม้เราจะรู้จักคนมากมาย ทั้งคนทั่วไป คนมีชื่อเสียง คนเบื้องหลัง(จนแทบจะกลายเป็นวิกีพีเดียไปแล้ว) และคนจำนวนไม่น้อยที่รู้จักเรา แต่หลายครั้งยามที่เราอยากจะให้ใครรู้ว่าเรารู้สึกอย่างไร กลับไม่เจอใครเลย เราเองก็ไม่ใช่ว่าอยากจะสร้างกำแพงปิดกั้นตัวเอง แต่แม้จะพยายามทลายกำแพงเพื่อหวังให้ใครสักคนมองเห็นเรา แต่ก็ไม่มีใครเห็นเรา และเราก็ไม่เห็นใคร
หลายครั้งแม้แต่คนที่เราเคยคิดว่าเป็นเพื่อนที่รู้สึกสนิทกัน เราก็ยังรู้สึกเหมือนกับว่าเราไม่เห็นเขาในเวลาที่เราอยากจะเห็น รู้สึกว่าเขาไม่ได้ยินเสียงของเรา
ทุกวันนี้ ถ้าพูดถึงเพื่อน คนที่เรารู้สึกว่าเรากล้าพูดได้เต็มปากว่าเป็นเพื่อนของเราจริงๆ ณ ตอนนี้ ก็คงมีแค่ ไอ้เอิร์ธ กับ ไอ้เอ ที่เป็นทั้งเพื่อนร่วมงาน เป็นผู้นำของเรา และเป็นเพื่อนที่เรารู้สึกสนิทสนมมากขนาดที่คุยกันแทบทุกวัน ทำงานกินนอนด้วยกัน สนุกด้วยกัน ทุกข์ด้วยกัน แบบว่าถ้าอยู่บ้านหลังเดียวกันได้คงอยู่ไปแล้ว แม้เป้าหมายชีวิต ความคิด อุดมการณ์ จะไม่ค่อยตรงกัน หลายครั้งก็ขัดแย้งกันในแนวทางการทำงาน แต่ก็ยังเป็นเพื่อนกันมาจนวันนี้ ฝ่าฟันอะไรต่างๆมาด้วยกันมากมาย จนเรากล้าพูดว่า "ถ้าไม่มีพวกมึง กูคงไม่มีวันนี้" แม้หลายครั้งกูแทบไม่เคยขอโทษพวกมึงเวลาที่ความดื้อด้านของกู สร้างความหงุดหงิดให้พวกมึง แต่กูก็รักพวกมึงว่ะ
และวันนี้ เราก็มีอีกสิ่งหนึ่ง ที่ทำให้เรารู้สึกว่า เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้
เราจำได้ว่า เมื่อสมัยที่เรายังเป็นเด็กเพิ่งจำความได้ เรามักพูดกับแม่เสมอว่า "ผมอยากมีน้อง" "ผมอยากให้แม่มีลูกสัก100คน" ก็เพ้อเจ้อไปตามประสาเด็กๆ และคิดว่าส่วนหนึ่งที่เราชอบเล่นกับเด็กเล็ก ก็คงเป็นเพราะความที่เราอยากมีน้องตั้งแต่สมัยที่เรายังเป็นเด็กตัวเล็กๆนี่แหละ
อันที่จริง เมื่อครั้งที่เราอยู่สภาเยาวชนกรุงเทพฯ เราก็มีลูกสาวหลายคนเลยล่ะ ที่เรียกพวกมันว่าลูกสาว ก็เพราะว่าเวลาเราคุยกับน้องพวกนี้ เราชอบติดคำลงท้ายว่า"ลูก" นับแต่นั้น น้องๆพวกนี้มันก็เลยเรียกเราว่า "ป๋า" พูดแล้วก็อยากจะนัดลูกสาวพวกนี้กลับมารวมรุ่นกันสักรอบ ไม่ได้เจอนานมาก
และมาครั้งนี้ ดูเหมือนว่า วันนี้ เราได้สิ่งใหม่มาเติมเต็มชีวิตเราแล้ว ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าบังเอิญหรืออะไรดี แต่จะอะไรก็ช่างแม่งเหอะ ตอนนี้ความฝันวัยเด็กของเราก็ได้เป็นจริงเสียที
การถูกเรียกว่า "พี่ชาย" มันเป็นอะไรที่แบบว่า.......มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ ที่ตอนนี้ยังคิดคำบรรยายไม่ออก แบบว่ามันตื้นตันว่ะ
จากอดีตน้องค่าย ที่ได้รู้จักพูดคุยมาเรื่อยๆ จนต่อมาเมื่อเราได้ดึงตัวเข้ามาช่วยงาน นอกจากผลการทำงานของน้องๆที่เราจัดอยู่ในลำดับชั้น "ดีเยี่ยม" แล้ว สิ่งที่เราได้มากกว่านั้นคือการที่เราได้รู้สึกว่า เรายังมีคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้าง ร่วมกันคิด ดูแลกันและกัน มีความจริงใจ ความห่วงใยให้กันและกัน มีคนที่พร้อมจะฟังเสียงของเราที่คนอื่นไม่มีใครสนใจอยากจะได้ยิน
เมื่อคืนนี้ที่ริมทะเล ตอนช่วงหลังจากกิจกรรมค่ายบทบาทเยาวชนกับพรรคการเมือง การพูดคุยแบบเปิดใจ แลกเปลี่ยนกันเล่า แลกเปลี่ยนกันฟังสิ่งที่ค้างคาใจ ที่จริงๆก็ไม่ใช่ครั้งแรก แต่ครั้งนี้เปลี่ยนจากคู่สนทนา1คนมาเป็น3คน(เรา1คนกับน้องอีก1คน+อีก2) ผลสุดท้ายจบลงด้วยการที่เราได้คนที่เราจะเรียกว่าเป็น "น้องสาว" ของเราอย่างเป็นทางการ
"น้องมีน" "น้องแฮม" "น้องกวาง" น้องสาวของเรา ที่แม้คนละสายเลือด แต่ก็เหมือนน้องสาวแท้ๆของเรา ซึ่งไม่ใช่เพียงคนที่เราหวังฝากอนาคตของสังคมในฐานะคนรุ่นใหม่ที่สนใจสังคม เท่านั้นเหมือนอย่างรุ่นน้อง ลูกศิษย์ลูกหาของเราอีกหลายคนเท่านั้น แต่วันนี้ยังเป็นน้องสาวที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่บนโลกนี้คนเดียว
ความรู้สึกเราตอนนี้ ก็คงเป็นเหมือนเด็กเล็กที่ดีใจเมื่อเห็นน้องที่คลานตามกันมา
อีกสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีใจเมื่อมีน้องสาว ก็คงเป็นเพราะเราเป็นคนที่มีเรื่องน่าแปลกตรงที่ว่า ทั้งที่เราก็กล้าพูดว่าเราเป็นผู้ชายแท้ๆ แม้การแสดงออกดูไม่ค่อยเหมือนก็ตาม แต่ส่วนมากเรามักชอบมีเพื่อน มีน้อง มีพี่เป็นผู้หญิงมากกว่า คงเพราะไอ้ความที่เรามีนิสัยหลายอย่างที่ดูไม่ค่อยเหมือนผู้ชายสักเท่าไหร่ หลายๆเรื่องเราเลยรู้สึกว่าคุยกับผู้หญิงสบายใจกว่า(และถ้าชาติหน้าเลือกเกิดได้ ขอเกิดเป็นผู้หญิง ฟันธง)
การมีน้องสาวจึงเป็นข้อดีอย่างมาก เพราะเวลาอยู่ด้วยกันแล้วมันสบายใจ และเรารู้สึกสบายใจกับการที่เราจะได้เป็นผู้เล่าหรือผู้ฟังอะไรบางอย่างที่เรารู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เราจูนไม่ติดกับเพื่อนผู้ชาย หรือน้องชาย
แม้วันนี้เราจะหาคู่แท้ที่เกิดมาเพื่อกันและกันไม่เจอ และหาคนที่อยากเป็นเพื่อนเราจริงๆไม่ได้มาก แต่แค่มีเพื่อนแท้แค่ไม่กี่คน กับน้องสาวอีก3คน เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ส่วนคนที่ผ่านมาและผ่านไป ที่พาทั้งความสุขและความผิดหวังมาให้เรา เราก็ไม่เสียดายความเป็นเพื่อนที่เราเคยมีให้ ทุกสิ่งที่ผ่านมา เราถือว่ามันคือ "บทเรียนฝึกความเป็นฅน"
ปล.จริงๆเรายังมีเพื่อนแท้อยู่อีก4คน ที่แม้ไม่ใช่คนที่ทำกิจกรรมด้วยกัน แต่ก็ดูแลเรามาตลอด4ปีในรั้วเหลืองแดง ซึ่งรู้สึกว่าเราคงพูดถึงมาหลายครั้งแล้ว ก็เป็นอันว่า "กูขอบใจพวกเมิง"อีกครั้งก็แล้วกัน
My Three Sister & Me
น้องสาวของฉันทั้ง3คนและฉัน
июля 18 เรื่องราวจากหลังเขื่อน : ผู้เสียสละเพื่อการพัฒนา..เป็นเจ้าของแต่ไม่ได้ใช้
апреля 11 แถลงการณ์กลุ่มประชาชนผู้ไม่เอาสงครามกลางเมือง 9เม.ย.2552
марта 13 ในขณะที่...ปกติผมจะไม่เอาบทความหรือข่าวของคนอื่นมาลงไว้ในนี้ เพราะผมคิดว่า สเปซกู มันต้องเป็นเรื่องของกูสิ บทความกูเขียน ข่าวที่มีชื่อกู หรือเรื่องวีรเวรของกูทั้งหลาย
แต่คราวนี้ที่ต้องหาบทความมาลงในหนังสือประกอบการสัมมนาสภานิสิต - นักศึกษาระดับอุดมศึกษาทั่วประเทศ ครั้งที่15 ที่ผมเป็นบอกอ พี่ขุน(ขุนกลาง ขุขันธิน กรรมการYPD/สมาชิกSVN) แนะนำบทความพี่เขาเคยเขียนไว้ในหนังสือค่ายกลุ่มอาสาพัฒนาชนบทสมัยพี่แกยังเป็นนักศึกษา ตอนแรกอ่านผ่านๆก็ว่า เออ!ก็ดี แต่พออ่านอย่างจริงจังเมื่อต้องพิมพ์ ผมขอพูดตรงๆว่า เย็ดแม่!!!โดนว่ะ....โดนสัดๆเลย ไอ้เหี้ย เลยอยากให้ได้อ่านกัน
*การอุทานแบบสมัยพ่อขุนรามฯประดิษฐ์อักษร กับการปล่อยตัวเลื้อยคลาน เป็นการแสดงถึงความรู้สึกถูกใจแบบตรงไปตรงมา
ขณะที่... โดย ขุนกลาง ขุขันธิน ขณะที่ ทุกๆวัน เราเห็นพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก และตกลงยังทิศตะวันตก ทุกๆวันโลกหมุนจากทิศตะวันตกไปสู่ทิศตะวันออก ขณะที่ เรากำลังหลับไหล มีเรื่องราวอีกมากมายเกิดขึ้นอีกซีกโลก ขณะที่ ผู้คนนั่งหันหน้าเข้าหากัน ในระยะไม่เกิน 3 เมตร เขาเรียกที่จะสนทนากับคนที่อยู่ห่างไกล ขณะที่ หลายคนไม่กล้าที่จะออกค่ายดูสักครั้ง บางคนกำลังเสียดายที่ไม่ได้ไปค่ายได้อีกสักครั้ง ขณะที่ ผู้มาเที่ยวกำลังสั่ง Mixer ขวดละ 30 – 40 บาท เบียร์ขวดละ 120 บาท พนักงานเสิร์ฟทำความสะอาดร้านหลังปิด และได้ค่าตอบแทน 250 บาทถ้วนในคืนนั้น ขณะที่ มนุษย์เงินเดือน อยากจะได้เงินเดือนมากขึ้น เขาเหล่านั้นกลับอยากที่จะทำงานน้อยลง ขณะที่ เรากำลังทำให้ภายในห้องเย็นลง เรากำลังเร่งให้อุณหภูมิโลกสูงขึ้น ขณะที่ เรากำลังผลาญน้ำมันอย่างเป็นกิจวัตร เด็กๆชาวอิรักกำลังร้องไห้หาพ่อที่ไม่มีวันกลับมา เพราะอเมริกาต้องการบ่อน้ำมัน ขณะที่ เราใช้ไฟฟ้าราวกับอยากกำจัดให้หมดไป เขื่อนกำลังเร่งให้สร้างขึ้น ราวกับอยากกำจัดป่าไม้ให้หมดไป ขณะที่ เราและท่าน เรียนมาตั้งแต่เด็กว่าการสร้างเขื่อนเป็นศัตรูตัวฉกาจของป่า , ต้นน้ำ , ลำธาร , และสมดุลทางธรรมชาติ มีเพียง เจริญ วัดอักษร ถูกยิงเสียชีวิต ขณะที่ คุณกำลังจ่ายให้กับ แม็กดอเน่า ขณะที่ ศาสนาสอนให้มนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข มนุษย์รบกันเพราะศาสนา ขณะที่ ผู้คนยกย่อง กาลิเลโอ เป็นศาสดาแห่งดาราศาสตร์ ชั่วชีวิตของกาลิเลโอ เขาคือทรราช ซึ่งตายในคุก เพราะประกาศว่าโลกกลม ขณะที่ ข้าพเจ้ายกนิ้วโป้งให้แก่กรรมาชนผู้มานะอดทน นิ้วกลางของข้าพเจ้า ชูขึ้นประจันการเอารัดเอาเปรียบ ขณะที่ มนุษย์ส่วนใหญ่ติดยึด สะสม และพยายามครอบครองในทุกสิ่ง เพียงบางคนทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อการปล่อยวางทุกสิ่ง ขณะที่ หลายคนกำลังทุกข์ตรมกับการแก่งแย่ง บางคนกำลังเข้าถึงความสุขแห่งการให้และเสียสละ ขณะที่ ร่างกายกำลังเหน็ดเหนื่อยอิดโรยกับการflow ก้อนอิฐ หิน ดิน ทรายและผสมปูน จิตใจกำลังชุ่มชื่นไปด้วยความสุขของการให้ ขณะที่ เรากำลังเดินทางไปค่าย เราตั้งใจอย่างยิ่งเพื่อเป็นผู้ให้ ขณะที่ เรากำลังเดินทางกลับ เรากลายเป็นผู้รับความสุขอันบริสุทธ์ยิ่ง
февраля 14 Before My Alone Valentineขณะที่กำลังเริ่มเขียนอยู่นี้ อีกประมาณไม่เกิน15นาที ก็จะเข้าสู่วันใหม่ และเป็นวันที่ใครต่อใครเรียกว่า วันแห่งความรัก และคงเป็นวันที่ใครหลายคนได้แสดงความรักต่อกัน หรือบอกรักแก่คนที่ตนรัก และเชื่อว่าในวันนี้ เทอคงได้รับดอกไม้หรือของขวัญจากใครหลายคน หรือไม่ก็ได้ให้ดอกไม้แก่ใครสักคน ในขณะที่เรายังอยู่อย่างเดียวดาย.... คิดไปคิดมาก็น่าแปลก ที่มีคำถามที่เราตอบไม่ได้สักที “ทำไมเราต้องรักคนที่ไม่ได้รักเรา” “และทำไมเราไม่รักคนที่รักเรา...” **************************** คำถามเหล่านี้ อาจไม่จำเป็นต้องมีคำตอบ ถ้าหากเราพบว่า แท้จริงแล้ว ความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ การได้ครอบครองหัวใจ คงไม่ใช่เรื่องสำคัญไปกว่าการได้อยู่ร่วมโลกเดียวกัน หายใจด้วยอากาศเดียวกันอย่างมีความสุข สุข...เมื่อเห็นคนที่เรารักมีความสุข มันก็น่าจะเพียงพอแล้ว บางครั้งคนเราลืมตัวเองเสียบ้าง แล้วเราจะพบความสุขที่แท้จริง ดั่งคำในบทภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้าท่อนหนึ่งที่กล่าวว่า “ผู้ที่ลืมตนเองเท่านั้น จึงจะได้พบตนเองในทางสันติ” ทุกวันนี้ มนุษย์เรานอกจากจะทำร้ายกันด้วยความเกลียดชังแล้ว เรายังสามารถทำร้ายกันได้ด้วยการใช้ตัณหาของตัวเอง ที่เรามักคิดว่ามันคือ “ความรัก” ****************************************************** อย่างนั้นจะดีกว่าไหม ถ้าหากว่าเราเริ่มทำความเข้าใจกับความหมายของรักที่แท้จริง เพื่อความรักที่ยั่งยืน หาใช่ความใคร่ และจะดีกว่ามากๆ ถ้าหากว่าเราสามารถมอบความรักให้กับคนได้ทั้งโลก อยากให้ความรักแก่คนทั้งโลก – คีตาญชลี อยากให้ความรัก เพื่อคนทั้งโลก อยากจะให้โชค เพื่อคนทั้งหล้า อยากให้รอยยิ้ม ลบคราบน้ำตา อยากให้ชีวา แก่คนทั้งปวง อยากให้คนทุกข์ พ้นทุกข์ลำเค็ญ ความเคืองเข็ญ แค้นยากลำบากใหญ่หลวง ให้หมดทุกข์ สร้างสุขในใจทุกดวง อยากให้ปวงชนทุกข์ เป็นสุขสันต์ อยากอุทิศ ชีวิตทั้งหมดนี้ เพื่อสร้างความดีไม่เคยหวั่น จะเร่งสร้างทั้งคืนและทั้งวัน เพื่อชีวิตอันสั้นนั้นมีราคา
อยากให้ทุกคนได้มาประกาศร่วมกันว่า “สิทธิมนุษยชน คือ ความรัก” декабря 25 "ครส.-กลุ่มเยาวชน"กระตุ้นรัฐบาล เน้นนโยบายดูแล"รากหญ้า""ครส.-กลุ่มเยาวชน"กระตุ้นรัฐบาล เน้นนโยบายดูแล"รากหญ้า"  คณะกรรมการรณรงค์เพื่อสิทธิมนุษยชน(ครส.)โดย นายสมชาย หอมละออประธาน นายเมธา มาสขาว เลขาธิการ ครส. นายวรภัทร วีรพัฒนคุปต์ เลขาธิการศูนย์ประสานงานเยาวชนเพื่อประชาธิปไตย (YPD) ร่วมกันแถลงข้อเรียกร้องเพื่อแก้ไขปัญหาต่อนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี และพรรคร่วมรัฐบาล ในโอกาสที่เข้ามาบริหารประเทศ ที่อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา สี่แยกคอกวัว วานนี้ นายสมชาย กล่าวว่า ประเทศไทยได้มีความขัดแย้งมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน ทำให้กระทบต่อสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง แม้คณะรัฐมนตรีใหม่ที่ ได้รับแต่งตั้งเข้ามา ไม่สวยงามอย่างที่หลายฝ่ายคาดหมายเอาไว้ เห็นได้ว่า การจัดคณะรัฐมนตรีครั้งนี้ มุ่งประโยชน์การเมืองมากกว่าประชาชน แต่ทุกฝ่ายควรให้โอกาสรัฐบาลได้ทำงานไปก่อน อย่างน้อยน่าจะประมาณ 1 ปี เพื่อได้ทำงานพิสูจน์ความสามารถ สิ่งที่สำคัญ รัฐบาลควรเน้นการบริหารลดผลประโยชน์ ของกลุ่มคนที่ร่ำรวย เน้นไปช่วยประชาชนฐานราก เพื่อความมั่นคงของประเทศในอนาคต “มาตรการที่เคยล้มเหลวในอดีต รัฐบาลควรระวังไม่ให้เกิดซ้ำ การมุ่งแต่จีดีพีเพียงอย่างเดียวคงไม่สำเร็จ การหันไปช่วยประชาชนคนจน จะทำให้แนวทางการแก้ปัญหาดีขึ้น เช่น การปฏิรูประบบภาษี การนำมาตรการจัดเก็บภาษีมรดกที่ดินแบบอัตราก้าวหน้า ควรหยิบมาพิจารณา เพื่อช่วยลดความเหลื่อมล้ำทางสังคมที่มีอยู่ทุกวันนี้” สำหรับเสนอแก้ไขปัญหาเร่งด่วน ต่อรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ ประกอบด้วย 1.รัฐบาลจะต้องเร่งแก้ปัญหาความยากจนโดยเร่งด่วน โดยเฉพาะปัญหาความเหลื่อมล้ำทางสังคม ที่ช่องว่างคนรวยและคนจน คนในชนบทและคนในเมือง สูงติดอันดับโลก โดยใช้นโยบายส่งเสริมเศรษฐกิจชนบท การกระจายรายได้ที่เป็นธรรม ปฏิรูประบบภาษี โดยให้มีการเก็บภาษีทรัพย์สิน-ภาษีมรดกอัตราก้าวหน้า เพื่อสร้างสังคม ประชาธิปไตย สร้างชุมชนให้เข้มแข็ง 2.รัฐบาลต้องมีนโยบายรัฐสวัสดิการ ผลักดันให้เกิดการประกันสุขภาพถ้วนหน้าที่มีประสิทธิภาพ ไม่เลือกปฏิบัติ การประกันการว่างงาน และสนับสนุนการศึกษาเป็นบริการสาธารณะที่รัฐจัดหาให้ โดยเน้นการกระจายโอกาสทางการศึกษาอย่างเป็นธรรม สนับสนุนการพัฒนาการศึกษาภาคพลเมือง 3.รัฐบาลต้องมีนโยบายปฏิรูปที่ดิน จำกัดการถือครองที่ดิน และกระจายสู่เกษตรกรที่ไร้ปัจจัยในการผลิต รวมถึงส่งเสริมระบบสหกรณ์โรงสีที่ประชาชนร่วมเป็นเจ้าของ เพื่อป้องกันการค้ากำไรของพ่อค้าคนกลางแบบ เก่าดังที่ผ่านมา 4.รัฐบาลจะต้องรับรองสิทธิมนุษยชนของแรงงานข้ามชาติและครอบครัว ให้สอดคล้องกับหลักสากลและปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยสิทธิแรงงานข้ามชาติ ขจัดอุปสรรคในการที่แรงงานข้ามชาติจะเข้าถึงสิทธิต่างๆ และการปฏิบัติหน้าที่ การเข้าถึงความยุติธรรมและการคุ้มครองทางกฎหมาย เช่น การเสียภาษี การเข้าถึงกองทุนเงินทดแทนและกองทุนประกันสังคม เป็นต้น 5.รัฐบาลต้องปฏิรูปกระทรวงแรงงาน เพื่อทำให้กระทรวงแรงงาน เป็นกระทรวงเพื่อผู้ใช้แรงงานอย่างแท้จริง เพราะรัฐบาลมีกระทรวงที่ดูแลผลประโยชน์ ให้ฝ่ายกลุ่มทุนมากมายหลาย กระทรวง และทำหน้าที่ให้กับฝ่ายทุนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น กระทรวงอุตสาหกรรม และกระทรวงพาณิชย์ ขณะที่คนงานซึ่งมีมากถึง 36.5 ล้านคนกลับไม่มีกระทรวงที่ดูแลประโยชน์ให้พวกเขาอย่างจริงจัง ดังนั้นรัฐบาลต้องปฏิรูปกระทรวงแรงงานเพื่อสนับสนุนสิทธิของแรงงานส่งเสริมสิทธิในการรวมตัวและการเจรจาต่อรองของผู้ใช้แรงงานอย่าง จริงจัง เพราะในสังคมประชาธิปไตย คนงานถือเป็นหุ้นส่วนกับผู้ประกอบการที่เรียกว่า Social Partnership หากแรงงานไม่สามารถรวมตัวกันได้ คนงานก็จะมีสภาพเหมือนทาสในเรือนเบี้ย ที่ถูกกำหนดโดยนายทาสเท่านั้น ซึ่งทำให้ผู้ใช้แรงงาน ถูกเอารัดเอาเปรียบ ท่ามกลางวิกฤติเศรษฐกิจในปัจจุบัน นายวรภัทร กล่าวว่า รัฐบาลจะต้องเร่งดำเนินการคลี่คลายความยุติธรรม และสืบสวนเหตุการณ์การใช้ความรุนแรง การละเมิดสิทธิมนุษยชนต่างๆ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อนำผู้กระทำผิดที่ลอยนวลมารับโทษตามกระบวนการยุติธรรม ไม่ว่าจะเป็นกรณีสงครามยาเสพติด ปัญหาสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ การเผาทำลายหมู่บ้านแม่มูนมั่นยืน สมัชชาคนจน จนถึงกรณีการสลายการชุมนุมที่รุนแรงเกินกว่าเหตุ และการปะทะกันของมวลชนกลุ่มต่างๆ ในพื้นที่ต่างๆ โดยเฉพาะกรณีเหตุการณ์สลายการชุมนุมด้วยความรุนแรง เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2551 ด้วยความเป็นกลางและเป็นธรรม ปราศจากการเลือกปฏิบัติไม่ว่าฝ่ายใด เพื่อเยียวยาสถานการณ์ความรุนแรง และการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่ผ่านมา декабря 24 ทำยังไง ถ้าแอบรัก "เพื่อนสนิท"อ้างอิงจาก http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=misterhong&date=05-11-2006&group=3&gblog=7
ทำยังไง ถ้าแอบรัก “เพื่อนสนิท”
ทำยังไง ถ้าแอบรัก “เพื่อนสนิท” |
||||||||||||||||||||||||||||
Отправить личное сообщение
Подписаться на RSS-канал
Рассказать другу
Добавить в Live.com
Добавить в сеть
และครั้งนี้เราจัดแบ่งเยาวชนออกเป็น 3 สาย ลงพื้นที่ 3 ชุมชน โดยผมรับผิดชอบในการพาเยาวชนลงพื้นที่ที่ชุมชนหาดทรายคุณ อ.บุญฑริก จ.อุบลราชธานี ซึ่งเป็นชุมชนในเครือข่ายของสมัชชาคนจนกลุ่มที่ต่อสู้ในเรื่องประเด็นปัญหาที่ดินทำกินที่ได้รับผลกระทบจากการสร้างเขื่อนสิรินธร 
ภาพที่ผมเห็นเป็นลานโล่งๆ มีหญ้าขึ้นบนผืนดินเล็กน้อย พร้อมกับแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่ดูแล้วให้บรรยากาศชวนนึกถึงรีสอร์ตหรือสนามกอล์ฟขนาดใหญ่ แต่ที่นี่มีวัวมีควายมาเดินกินหญ้าอยู่ริมน้ำด้วย 
มันทำให้เราได้ค้นพบตัวเองว่า หลายครั้งพวกเรานี่แหละคือผู้ละเมิดสิทธิมนุษยชนด้วยความอยากที่ไม่รู้จักพอ อุปสงค์ที่ไม่มีขีดจำกัดของพวกเรา นำมาสู่อุปทานที่ต้องแลกด้วยสิทธิ ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของคนจนผู้เป็นประชากรส่วนใหญ่แต่เสียงเล็กในสังคมโลก
|
|
